Wgniecenie na błotniku, nadkolu i progu: co da się wyciągnąć bez lakierowania

Przedni błotnik: najwdzięczniejszy z trzech

Przedni błotnik w większości aut jest przykręcany do nadwozia, a od środka zasłania go tylko plastikowa osłona nadkola.

To dobra wiadomość dla każdego, kto zastanawia się, jak wyciągnąć wgniecenie na błotniku. Po odpięciu kilku spinek albo wkrętów osłona nadkola odchodzi na tyle, że dźwignia wchodzi pod blachę. Czasem trzeba jeszcze zdjąć kierunkowskaz w błotniku, odsunąć wiązkę elektryczną albo przewód spryskiwacza. Rzadziej odkręca się cały błotnik, ale bywa i tak, gdy wgniecenie siedzi wysoko przy masce.

Na tym elemencie najczęściej trafiamy na obicia od otwieranych drzwi innego auta (przy tylnej krawędzi błotnika), na ślady po wózku z marketu i na wgniecenia od piłki. Płytkie, okrągłe wgniecenie bez pęknięć lakieru to typowy przypadek dla PDR, czyli naprawy bez lakierowania: blachę wypycha się od spodu małymi krokami, aż odbicie pasów lampy na powierzchni znów jest proste.

Trudność rośnie, gdy wgniecenie przecina przetłoczenie biegnące wzdłuż boku auta. Linię trzeba odbudować tak, żeby zgrała się z drzwiami, a oko widzi każdy milimetr różnicy. Taką robotę też wykonujemy, tylko trwa dłużej i wymaga oceny na miejscu. Więcej o obiciach parkingowych na bokach auta znajdziesz na stronie usuwanie wgnieceń parkingowych.

Tylny błotnik i nadkole: blacha na stałe w nadwoziu

Tylny błotnik nie jest przykręcany, tylko zgrzany z resztą nadwozia, więc dojście do niego wymaga więcej pracy.

Wgniecenie nadkola z tyłu to częsty efekt zbyt ciasnego wjazdu do garażu, zahaczenia o słupek albo cofania przy krawężniku. Od środka do blachy dochodzi się zwykle od bagażnika: zdejmuje się boczną tapicerkę, czasem lampę tylną, a w niektórych autach korzysta się z otworów technologicznych w wewnętrznym poszyciu. Od strony koła przeszkadza wewnętrzne nadkole, które jest podwójną blachą zgrzaną z zewnętrzną.

Najgorzej wygląda wgniecenie na samym rancie nadkola. Krawędź jest zawinięta i zgrzana, więc w tym miejscu blacha ma dwie warstwy i prawie się nie ugina. Jeśli rant jest tylko lekko wklęśnięty, często udaje się go wyrównać od zewnątrz klejem i od środka dźwignią na raty. Jeśli jest zagięty, sama PDR zwykle nie wystarczy.

Dochodzi jeszcze jedna rzecz: na tylnym nadkolu lakier dostaje piaskiem i kamieniami spod koła. Drobne odpryski przy wgnieceniu to sygnał, że przed naprawą trzeba obejrzeć, czy pod lakierem nie zaczęła się rdza. Wypychanie skorodowanej blachy tylko rozsadzi bąbel.

Przy tylnym błotniku sporo zależy od nadwozia. W sedanie i kombi bagażnik daje zwykle przyzwoite dojście od środka. W autach trzydrzwiowych błotnik ciągnie się aż do drzwi i jego przednia część bywa zasłonięta przez mechanizm szyby albo pas bezpieczeństwa. Tam częściej pracujemy klejem z zewnątrz, a dźwignię wkładamy tylko w te miejsca, gdzie przejdzie bez ryzyka dla tapicerki i wiązek.

Próg: dlaczego jego naprawa bywa najtrudniejsza

Próg to zamknięty profil z kilku blach, który usztywnia nadwozie i prawie nigdzie nie daje swobodnego dostępu od środka.

Kto pyta, jak usunąć wgniecenie w progu, zwykle ma jedną z trzech sytuacji: obicie od krawężnika albo kamienia, wgniecenie od drzwi innego auta w górnej części progu albo zgniecenie od spodu przy podnoszeniu auta lewarkiem lub podnośnikiem w złym miejscu. Każda z nich wygląda inaczej i inaczej się kończy.

• Płytkie wgniecenie na płaskiej części progu, lakier cały: dobry kandydat do wyciągania klejem. Na powierzchnię przykleja się plastikową końcówkę, a ściągacz podnosi blachę. Gdzie się da, dopracowuje się ją od środka przez zaślepki albo otwory w progu.
• Wgniecenie przy dolnej krawędzi: krawędź jest zgrzana, często z grubą warstwą ochrony podwozia. Efekt bywa częściowy, mówimy to przed naprawą.
• Zgnieciony próg od spodu w miejscu podnoszenia: to robota blacharska. Często w środku jest już rdza, a wzmocnienie pod lewarek trzeba wyprostować albo wstawić.

Wyciąganie wgnieceń progu ma też sens wtedy, gdy auto idzie do sprzedaży, bo miernik grubości lakieru na progu jest jednym z pierwszych miejsc, które kupujący sprawdza. O tym, jak kupujący oglądają auto, piszemy we wpisie czy wgniecenie obniża wartość auta.

Jak samemu sprawdzić, z czym masz do czynienia

Zanim wyślesz zdjęcia do wyceny, w pięć minut ocenisz sporo rzeczy bez żadnych narzędzi.

1. Blacha czy plastik. Przyłóż magnes. Na stalowym błotniku trzyma, na plastikowej nakładce progu albo poszerzeniu nadkola nie. Na aluminium też nie trzyma, a takie błotniki zdarzają się w części nowszych aut.
2. Lakier. Obejrzyj wgniecenie w świetle dziennym pod kątem. Siatka drobnych pęknięć, odprysk do podkładu albo rdzawy nalot oznaczają, że po wyprostowaniu i tak potrzebny będzie lakiernik.
3. Odległość od krawędzi. Wgniecenie kilka centymetrów od rantu nadkola albo progu to inna praca niż wgniecenie na samym rancie.
4. Przetłoczenie. Czy wgniecenie przecina linię biegnącą wzdłuż boku? Jeśli tak, zrób jedno zdjęcie z daleka, żeby było widać, jak linia się ugina.
5. Ślady dawnej naprawy. Różnica odcienia albo matowa faktura w okolicy wgniecenia mogą oznaczać szpachlę. Wtedy wypychanie od spodu grozi pęknięciem warstwy.

Jak zrobić zdjęcia, żeby było widać głębokość, opisujemy w poradniku jak sfotografować wgniecenie do wyceny. Same zdjęcia możesz przesłać przez stronę wycena ze zdjęć.

Domowe sposoby na tych elementach i ich typowe skutki

Błotnik i próg kuszą do samodzielnej naprawy, bo od strony koła blachę widać gołym okiem.

Najczęstszy domowy pomysł na usuwanie wgniotek z błotnika to wepchnięcie dołka od nadkola trzonkiem młotka albo śrubokrętem. Kłopot w tym, że ręcznie trudno trafić dokładnie w najgłębszy punkt. Zamiast jednego wgniecenia powstaje kilka wybrzuszeń wokół niego, a wybrzuszenie na blasze naprawia się trudniej niż wklęśnięcie, bo trzeba je zbić z zewnątrz. Śrubokręt zostawia też ostre punkty, w których lakier od spodu pęka.

Przyssawka na błotniku czasem zadziała, jeśli wgniecenie jest szerokie, płytkie i leży na płaskiej części. Na progu prawie nigdy, bo powierzchnia jest wąska i wygięta, a przyssawka nie łapie szczelnie. Wgniecenie nadkola blisko krawędzi nie reaguje na nią wcale. Szerzej opisujemy to we wpisie przyssawka do wgnieceń.

Gdy już próbowałeś i blacha jest teraz wypchnięta na zewnątrz, nie dobijaj jej młotkiem. Zostaw tak, jak jest, i pokaż to przy wycenie. Wypukłość też da się zbić narzędziem z teflonową końcówką, ale im mniej przypadkowych uderzeń przed nami, tym lepiej dla lakieru.

Kiedy błotnik albo próg trafia do blacharza

Część uszkodzeń na tych elementach wymaga lakieru i mówimy to przy pierwszych oględzinach, a nie po rozpoczęciu pracy.

Do blacharza-lakiernika odsyłamy, gdy lakier jest pęknięty albo pod nim siedzi rdza, gdy próg jest zgnieciony od spodu i zdeformowane jest jego wzmocnienie, gdy rant nadkola jest zagięty, a także gdy uszkodzona jest plastikowa nakładka lub poszerzenie nadkola. Tych rzeczy nie robimy, bo nie lakierujemy, nie szpachlujemy i nie wymieniamy elementów. Z jakimi warsztatami współpracujemy, opisujemy na stronie współpraca.

Zdarza się wariant pośredni. Na błotniku jest wgniecenie z małym odpryskiem w środku: blachę prostujemy bez lakierowania, a odprysk zaprawia potem lakiernik punktowo, bez malowania całego elementu. Czy to się opłaca, zależy od miejsca i wielkości odprysku. Pełniejszą listę sytuacji, w których naprawa bez lakierowania nie daje rady, zebraliśmy we wpisie kiedy PDR nie wystarczy.

Pytania i odpowiedzi